Mundek wkrótce zostaje przeszmuglowany z powrotem do podziemnej kryjówki.

Pewnej wiosennej nocy, gdy córka Sochy uczestniczy w swej pierwszej Komunii świętej, rzęsisty deszcz zalewa kanały. Socha wyrusza ratować ukrywanych Żydów, za nim zaś – nabierający podejrzeń Bortnik. Leopold mu umyka, lecz kiedy napierająca nań woda nagle wypływa z kanałów, traci przytomność. Obudziwszy się, napotyka na zwłoki Bortnika, po czym wydostaje się na powierzchnię. Gdy Sowieci wkraczają do Lwowa, ocaleli Żydzi wychodzą z kanałów.

Film puentuje napis końcowy:

„Leopold Socha zginął 12 maja 1946 roku, ratując córeczkę spod kół rozpędzonej ciężarówki Armii Czerwonej. Na jego pogrzebie ktoś powiedział: «To kara boska za pomaganie Żydom». Jakbyśmy potrzebowali Boga, by karać się nawzajem”.