Najważniejsze inscenizacje Karabiny matki Carrar Bertolta Brechta (1954, Teatr Nowej Warszawy) Żeglarz Jerzego Szaniawskiego (1955, Teatr im. Bogusławskiego w Kaliszu) Mordercy Ernesta Hemingwaya (1955, Teatr TV) Ten, który mówi tak i ten, który mówi nie Bertolta Brechta (1957, Teatr TV) Opera za trzy grosze Bertolta Brechta (1958, Teatr Współczesny w Warszawie) Smak miodu Shelagh Delaney (1959, Teatr Wybrzeże w Gdańsku) Uczymy się myśleć od nowa, program składany (1959, Teatr TV) Do niedzieli nie daleko Barbary Witek-Swinarskiej (1959, Teatr TV) Przesada Agnieszki Osieckiej (1961, Teatr TV) Księżyc z Alabamy według Bertolta Brechta (1961, Teatr TV) Dobre uczynki Wojciecha Ozdoby Andrzeja Mularczyka (1961, Teatr TV) Frank V Friedricha Dürrenmatta (1962, Teatr Dramatyczny w Warszawie) Historia od początku Jerzego Wittlina (1962, Teatr TV) Pies ogrodnika Lope de Vegi (1962, Teatr TV) Wieczór trzech króli Williama Szekspira (1963, Lubeka) Czarowna noc Sławomira Mrożka (1964, Teatr Współczesny w Warszawie) Zabawa Sławomira Mrożka (1964, Teatr Współczesny w Warszawie) Pluskwa Władimira Majakowskiego i Męczeństwo i śmierć Jean Paul Marata przedstawione przez zespół aktorski przytułku w Charenton pod kierownictwem pana de Sade Petera Weissa (1964, Berlin Zachodni) Żałosna i prawdziwa tragedia pana Ardena z
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Konrad Swinarski · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.