Na wniosek Komitetu Centralnego Ligi Narodowej wszyscy członkowie Komisji Nadzorczej zostali zresztą członkami Ligi, w przypadku jednak Gierszyńskiego było to członkostwo tylko formalne, gdyż ideowo związany był z niepodległościowym nurtem polskiego socjalizmu. Stopniowo zbliżał się do PPS i zajmował coraz bardziej odmienne stanowisko od pozostałych członków Komisji Nadzorczej wobec przekazywania odsetek ze Skarbu wyłącznie Lidze Narodowej. W rezultacie w 1903 został wykluczony z Komisji Nadzorczej i wystąpił z Ligi Narodowej, wstępując wraz z małżonką do paryskiej sekcji PPS. Działalność w Polskiej Partii Socjalistycznej W latach poprzedzających wojnę światową Gierszyńscy utrzymywali kontakty głównie z osobami z kręgu Józefa Piłsudskiego, m.in. etnografem Bronisławem Piłsudskim, Walerym Sławkiem, pisarzami Andrzejem Strugiem i Wacławem Sieroszewskim. Wspierali Stefana Żeromskiego w jego walce z „batiniolczykami” zarządzającymi Muzeum w Rapperwilu. Od 1912 do 1914, jako jedyny przedstawiciel emigracji, wchodził w skład zarządu Polskiego Skarbu Wojskowego, instytucji ponadpartyjnej, zainspirowanej przez Piłsudskiego. Po wojnie światowej Gierszyński angażował się w krzewienie legendy Piłsudskiego we Francji, w 1927 został wybrany honorowym prezesem Towarzystwa im.