Jan Mohn (ur. 4 marca 1898, zm. w 1945)Henryk S. Kamiński, Pomorscy patroni placów i ulic. Jan Mohn (1898-1945). Działacz konspiracyjny, opiekun uwięzionych w policyjnym areszcie, „Nowości”, 1994, z 26. 08, s. 7. – toruński działacz niepodległościowy podczas II wojny światowej.

Jan Mohn urodził się w 1898 roku w miejscowości Sztumskie Pole na Powiślu, jako syn Piotra - robotnika rolnego i Barbary z d. Trepiellewskiej. Ukończył szkołę powszechną; pracował jako robotnik rolny. W latach 1916–1918 przymusowo służył w armii pruskiej, a następnie przedostał się do armii generała Józefa Hallera, w której dosłużył się rangi kaprala. W 1920 roku wraz z tą armią przybył na Pomorze i osiedlił się w Toruniu. Tu ożenił się z Marią Łowicką, z którą miał siedmiu synów i dwie córki. Rodzina mieszkała przy ulicy Stromej 11/13. Z powodu panującej w tym czasie fali bezrobocia Mohnowie cierpieli niedostatek. W latach 1920–1927 Mohn był stale bezrobotnym, pracował tylko dorywczo i sezonowo na budowach, a także przy wyładunku barek i wydobywaniu żwiru z Wisły. W 1937 otrzymał pracę woźnego w Pomorskim Urzędzie Wojewódzkim. Po wybuchu wojny II wojny światowej brał udział w kampanii wrześniowej. Podczas bitwy pod Kutnem dostał się do niewoli niemieckiej, z której został zwolniony w listopadzie 1939 roku.