Praca zawodowa Po przykrych osobistych przeżyciach przeniosła się do Warty, gdzie została przyjęta w charakterze asystentki do zamkniętego Zakładu Psychiatrycznego. Pracę zaczęła w połowie 1936 w specjalizacji, którą wybrała tj. w psychiatrii (pediatria była drugą preferowaną dziedziną). Lekarzy w Warcie było wtedy niewielu, więc pracowała dużo i oprócz podstawowych obowiązków leczenia chorych w Opiece Rodzinnej, dbałości o pacjentów na miejscu, i tych umieszczonych w rodzinach rolników w kilkunastu okolicznych wsiach oraz w kolonii rolnej w Glinnie, ogółem pod opieką miała ponad 500 pacjentów, sprawowała też nadzór nad laboratorium szpitalnym gdzie osobiście wykonywała analizy, prowadziła też drużynę PCK. Ponadto uporządkowała bibliotekę szpitalną i utworzyła terapeutyczny zespół teatralny złożony z pacjentów. Praktycznie pracowała do późnego wieczora z krótką przerwą na obiad, bez urlopów, gdyż brak było zastępstwa. Szkoliła także kobiecą drużynę PCK, gdyż dawało się już wyczuć atmosferę wojny. Do pacjentów w terenie jeździła bryczką, potem 2-osobowym samochodem marki Fiat tzw. „myszką", a zimą sankami. Zaangażowanie i zdolności młodej lekarki docenił dyrektor szpitala Karol Szymański powierzając jej stanowisko ordynatora na początku 1939.