W Warcie przepracowała 33 lata, w tym przez 22 lata prowadziła zespół teatralny, który rozbudowała o zespół świetlicowy (złożony tylko z pacjentów) i zespół dziecięcy (złożony z dzieci pracowników). Rezultaty pracy przedstawiła na konferencji Towarzystwa Psychiatrów Polskich w Łodzi w 1964 w referacie zatytułowanym „Terapia zajęciowo-rozrywkowa stosowana w Szpitalu dla Nerwowo i Psychicznie Chorych w Warcie". Teatr w różnych przeglądach i konkursach odnosił spore sukcesy. Zrobiła wiele dobrego także dla społeczności miasta Warty. Jako radna Miejskiej Rady Narodowej w Warcie, członek Komisji Oświaty wnioskowała o zbudowanie szkoły średniej w Warcie. Szkołę zbudowano, nikt nie pamiętał jej zasługi w tej sprawie.
W 1968 nowy dyrektor szpitala w dniu 60. urodzin zwolnił ją z pracy, wysyłając na emeryturę i jednocześnie rozwiązał zespół teatralny. Odczuła to szczególnie boleśnie, czuła się w pełni sił, chciała leczyć pacjentów, pomagać ludziom. Przeniosła się do Sieradza, a stamtąd dojeżdżała do Poradni Zdrowia Psychicznego w Zduńskiej Woli, potem w Warcie.