Wykładnia prounijna (dawniej, tj. przed wejściem w życie Traktatu z Lizbony, zwana prowspólnotową; w orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej – wykładnia zgodna; inne dalej aktualne nazwy to: wykładnia na korzyść prawa unijnego, wykładnia przychylna prawu unijnemu oraz wykładnia w zgodzie z prawem unijnym lub wykładnia prawa krajowego w świetle (w "duchu") prawa Unii Europejskiej) – interpretowanie przepisów i innych "składników" prawa krajowego w taki sposób, by maksymalnie jak to możliwe dały się one pogodzić z zawartością prawa Unii Europejskiej. Dotyczy to w szczególności wykładni postanowień ustaw uchwalonych celem implementacji poszczególnych dyrektyw unijnych. Wówczas wykładnia ta może być również zwana wykładnią prawa krajowego w zgodzie z dyrektywami.
Poza przepisami dyrektyw przedmiotem prounijnej wykładni prawa krajowego od strony prawa Unii Europejskiej może być prawo pierwotne(traktaty założycielskie i akcesyjne wraz z załącznikami i protokołami dodatkowymi), rozporządzenia, decyzje, a także tzw. akty nieustawodawcze i unijne soft law. Istotną rolę będzie odgrywało tu też orzecznictwo TSUE, jakie objaśnia to, jak należy rozumieć poszczególne postanowienia prawa unijnego.