Ponadto, w ramach wykładni prounijnej prawa krajowego będziemy również dążyć do pogodzenia tego prawa z wiążącym Unię Europejską prawem międzynarodowym (w tym zwłaszcza umowami międzynarodowymi, jakie zostały przez Unię zawarte).
Od strony prawa krajowego przedmiot wykładni prounijnej mogą stanowić, oprócz wymienionych wyżej aktów rangi ustawowej, rozporządzenia wykonawcze, prawo miejscowe, a także postanowienia "narodowych" konstytucji. Wykładnią prounijną od strony prawa krajowego objęte są również akty prawnie niewiążące oraz precedensy sądowe, de iure, oraz, jak się wydaje, de facto, tudzież prawne zwyczaje i prawo zwyczajowe.
Przeprowadzenie wykładni prounijnej przez organy krajowe, z wyjątkiem gdy jej przedmiotem miałyby być akty prawne o mocy prawnie niewiążącej (te muszą być jedynie przez te organy uwzględniane), jest ich obowiązkiem, a nie uprawnieniem. To znaczy, że niezastosowanie się do tego wymogu równa się naruszeniu prawa Unii Europejskiej i może rodzić po stronie Państw Członkowskich obowiązek pokrycia szkód, jakie poniosły z tego powodu jednostki. Choć sam ten obowiązek, nie wynika wyraźnie z żadnego z postanowień traktatów, a jedynie z orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości UE.