W tamtym akcie prawnym odrzucono trójpodział władzy w sposób otwarty – prezydent stał ponad wszystkimi organami państwowymi (w tym nad parlamentem, rządem, a nawet sądami), skupiając w swoich rękach „jednolitą i niepodzielną władzę państwową” i odpowiadając „jedynie przed Bogiem i historią”. Systemy tego rodzaju – niezależnie od tego, jak są formalnie definiowane w tekstach konstytucyjnych (jak np. Kazachstan, którego ustrój w konstytucji wprost określany jest jako prezydencki) – nie spełniają standardów demokratycznych i są charakterystyczne dla państw o ustroju autorytarnym, dlatego nie należy ich utożsamiać z właściwym systemem semiprezydenckim.

Status Polski Polska posiada pewne cechy systemu semiprezydenckiego – m.in. powszechne wybory prezydenckie, prezydent zwierzchnikiem sił zbrojnych, odwołuje ministrów na wniosek premiera. Nie jest jednak całkowitym systemem semiprezydenckim – zgodnie z obowiązującą Konstytucją RP z 1997 roku, Polska jest republiką parlamentarną (o cechach tzw. zracjonalizowanego parlamentaryzmu).