Na wystawie przedstawiono jego cztery suprematystyczne i jeden kubistyczny obraz.
Od 8 do 29 marca 1927 roku przebywał w Warszawie, gdzie odbyła się jego pierwsza indywidualna zagraniczna wystawa w warszawskim Hotelu Polonia. Od 29 marca do 5 czerwca 1927 roku w Berlinie, po czym powrócił do Rosji. Opublikował traktat Świat bezprzedmiotowy, stając się autorytetem awangardy europejskiej. W dalszej swojej twórczości rozwijał suprematyzm i poszukiwał zastosowań dla swej teorii w urbanistyce.
W 1929 roku dzięki poparciu Anatolego Łunaczarskiego objął urząd komisarza ludowego (ministra) sztuk wizualnych Rosyjskiej FSRR. W 1930 roku odbyły się jego wystawy w Berlinie, Wiedniu i Kijowie.
20 września 1930 po powrocie z jedynej zagranicznej podróży artysta został ponownie aresztowany NKWD pod zarzutem szpiegostwa i działalności kontrrewolucyjnej; źródła opisujące jego ostatnie lata podkreślają, że w więzieniu był poddawany torturom, co badacze wiążą z gwałtownym pogorszeniem stanu zdrowia i początkiem choroby nowotworowej.