W relacji Szymona Bojki — opartej na edycji korespondencji i dokumentów przygotowanej przez Aleksandrę Szacką i Galinę Demosfenową — mowa jest wprost o tym, że „wiemy, iż w więzieniu był poddany torturom”, a następnie „rozpoczęła się niebezpieczna choroba raka”, przy czym lekarze zalecali natychmiastowy wyjazd na kurację za granicę. Francesco Carelli, analizując te świadectwa w kontekście historii medycyny, opisuje, jak odmowa wydania paszportu i faktyczny areszt domowy uniemożliwiły leczenie rozwijającego się raka prostaty, co w połączeniu z wcześniejszymi represjami i przemocą w więzieniu przedstawia jako „popchnięcie bohatera ku śmierci” przez sowiecki system. W ten sposób część badaczy widzi w torturach i warunkach uwięzienia istotny czynnik, który mógł przyczynić się do rozwoju choroby nowotworowej i przedwczesnej śmierci Malewicza, nawet jeśli bezpośredni związek przyczynowo‑skutkowy nie jest możliwy do jednoznacznego udowodnienia na podstawie dostępnych źródeł.