Podczas prób prędkości maksymalnej na mili pomiarowej Polperro, gdzie odbywały się niemal wszystkie próby morskie dużych okrętów Royal Navy, „Australia” osiągnęła 26,89 węzła przy mocy maksymalnej 55 881 shp.
Głównym uzbrojeniem artyleryjskim „Australii” było osiem dział BL Mk X kal. 305 mm (12 cali) o długości lufy 45 kalibrów, umieszczonych w czterech wieżach artyleryjskich na podstawach typu BVIII*. Jedna z wież znajdowała się na pokładzie dziobowym, jedna na rufie, zaś dwie pozostałe diagonalnie na śródokręciu. Całość pochodziła z zakładów koncernu Vickersa. Zapas pocisków wynosił po 110 sztuk na działo. Artylerię średniego kalibru, przeznaczoną do zwalczania lżejszych okrętów, tworzyło 16 dział BL Mk VII kal. 102 mm (4 cale), zainstalowanych w kazamatach w nadbudówkach: sześć dziobowej i dziesięć rufowej, dwa z nich zostały zdemontowane w 1915 roku. Na każde działo przypadało 100 sztuk amunicji. Uzbrojenie torpedowe składało się z dwóch podwodnych wyrzutni kal. 450 mm (18 cali), z zapasem 12 torped. W marcu 1915 roku na „Australii” zamontowano jedno działo przeciwlotnicze kal. 76 mm (3 cale), w czerwcu 1917 roku wymienione na działo kal.