Ustalono jednak, że wojska alianckie nie wylądują bezpośrednio na półwyspie Cotentin, ponieważ sektor ten byłby oddzielony od głównych sił inwazyjnych doliną rzeki Douve, która została wcześniej zatopiona przez Niemców w celu uniemożliwienia tam desantu spadochroniarzy. Jednakże w styczniu 1944 roku świeżo mianowany głównodowodzącym lądowych sił inwazyjnych, brytyjski generał Bernard Law Montgomery powrócił do koncepcji wylądowania na półwyspie Cotentin, częściowo po to, aby rozszerzyć front, ale także dlatego, aby umożliwić szybkie zajęcie Cherbourga.
Desanty We wczesnych godzinach porannych 6 czerwca amerykańska 82 Dywizja Powietrznodesantowa wraz ze 101 Dywizją Powietrznodesantową wylądowały na spadochronach u nasady półwyspu Cotentin. Chociaż zrzuty uległy znacznemu rozproszeniu wskutek silnego niemieckiego ognia przeciwlotniczego, udało się zabezpieczyć większość szlaków, którymi miał podążać amerykański VII Korpus z plaży Utah. Idąca w pierwszym rzucie 4 Dywizja Piechoty wylądowała na plaży Utah zaraz po świcie z niewielkimi stratami.