Bezpośrednio po zabezpieczeniu strefy desantu, najważniejszym celem dla sił inwazyjnych stało się połączenie ze spadochroniarzami znajdującymi się za linią frontu. 9 czerwca 101 Dywizja Powietrznodesantowa zdołała przeprawić się przez zalaną dolinę rzeki Douve i zająć miasto Carentan następnego dnia. W bardzo krwawych walkach amerykańscy spadochroniarze przebili się do miasta i zdobyli je, tworząc jednolitą linię frontu. Utrzymali swoje pozycje, pomimo kontrataku niemieckich sił zmechanizowanych i pancernych 13 czerwca w rejonie tzw. Krwawej Grani.
Marsz przez półwysep Cotentin thumb|left|240px|Niemieckie stanowisko ogniowe w Cherbourgu Sukces spadochroniarzy pozwolił VII Korpusowi rozpocząć atak w kierunku zachodnim w celu odcięcia półwyspu Cotentin. Wylądowały tam jeszcze trzy dywizje piechoty w celu wzmocnienia korpusu. Jego dowódca, gen. Joseph Lawton Collins prowadził swoje wojska żelazną ręką, często wymieniając jednostki na liniach frontu i odwołując oficerów ze stanowisk, jeśli ich postępy były zbyt wolne.