Hafiz al-Asad był natomiast w dobrych relacjach z przywódcą Al-Fatah Jasirem Arafatem.

As-Sa’ika pozostawała pod pełną kontrolą syryjskiego oddziału partii Baas, de facto pod osobistą kontrolą Salaha Dżadida (formalnie jedynie zastępcy przewodniczącego Przywództwa Regionalnego partii, faktycznie natomiast stojącego na jej czele). Jej członkowie byli zarazem członkami partii Baas. Program organizacji był wzorowany na koncepcjach baasistowskich, w szczególności odrzucał istnienie odrębnego narodu palestyńskiego, nakazując kierowanie się ideologią panarabską i uznając walkę Palestyńczyków jako część obrony ogólnego „interesu arabskiego”.

Działalność zbrojną rozpoczęła w 1968 roku13 września 1968 komando organizacji zaatakowało posterunek izraelskiej żandarmerii wojskowej w Banijas (budynek został zniszczony, zginęło 5 Izraelczyków)http://www.izrael.badacz.org/historia/meka.html, zaś w 1969, wobec narastania konfliktów w syryjskiej elicie władzy, została jeszcze rozbudowana. Na czele organizacji stali początkowo współpracownicy Dżadida, Mahmud al-Ma’ajita oraz Jusuf Zu’ajjin. Organizacja walczyła nie tylko z Izraelem, ale i była wykorzystywana przez Dżadida w walce o utrzymanie władzy w Syrii.