Walka ta zakończyła się jednak niepowodzeniem; w listopadzie 1970 Hafiz al-Asad drogą kolejnego przewrotu sam przejął dyktatorską władzę w państwie. W ramach utrwalania władzy al-Asad wymienił kierownictwo as-Sa’iki, umieszczając w nim lojalne wobec siebie osoby. Wyłączył również organizację ze struktur partyjnych, podporządkowując ją armii syryjskiej, a ponadto nakazał jej komórkom działającym w Jordanii wycofanie się. Sekretarzem generalnym organizacji został w tych okolicznościach w czerwcu 1971 Zuhajr Muhsin, natomiast jego bratu Madżidowi powierzono kierowanie działalności grupy w Libanie. Gdy Zuhajr Muhsin został zamordowany w Cannes w 1979, na stanowisku zastąpił go Isam al-Kadi.
Do połowy lat 70. była to druga co do znaczenia palestyńska organizacja zbrojna działająca w ramach OWP, ustępując jedynie Al-Fatahowi. Miała na to wpływ znaczna liczba bojowników, jak i stałe poparcie uzyskiwane z Syrii. As-Sa’ika szczególnie aktywnie uczestniczyła w libańskiej wojnie domowej, walcząc przeciwko milicjom chrześcijańskim, a później także innym frakcjom palestyńskim („wojna o obozy”), wspólnie z interweniującą w Libanie armią syryjską. Za taką postawę organizacja została w czerwcu 1976 wykluczona z Organizacji Wyzwolenia Palestyny, lecz decyzję tę anulowano już w grudniu tego samego roku, pod naciskiem Syrii.