Psalm 2 – jeden z utworów zgromadzonych w biblijnej Księdze Psalmów.

Gatunek literacki i okoliczności powstania Psalm 2 ma charakter królewsko-mesjański. Nie jest typowym psalmem królewskim, gdyż występujący w nim król nie ma odpowiednika wśród królów Izraela i Judy występujących w księgach historycznych. Utwór jest oryginalny w swej koncepcji literackiej, a w swojej strukturze nie ma odpowiednika w literaturze biblijnej i starożytnego WschoduŁach op.cit., s. 107.

Psalm 2 powstał prawdopodobnie w czasach królewskich, B. Lindars uważał, że utwór odpowiadał najlepiej chwili objęcia władzy przez Jozjasza.

Utwór wraz z Psalmem 1 otwiera Księgę Psalmów i ma z nim liczne powiązania słowneKatolicki komentarz biblijny (2001) s. 487.

Treść

Psalm 2 składa się z czterech strof po trzy wiersze.

W pierwszej (Ps 2,1-3) autor przedstawia bunt królów i narodów przeciwko rządom Jahwe oraz jego Mesjasza (pomazańca). Sam Mesjasz został w Psalmie przedstawiony jako król na Syjonie, który jednak stoi w cieniu swojego Pana.

Druga strofa (wiersze 4-6) przedstawia reakcję Pana (Adonai), który jest spokojny, świadomy swojej potęgi i drwi z buntowników. W wierszu 6 przypomina o namaszczeniu króla na Syjonie - co jest rozmaicie interpretowane: jako ustanowienie instytucji królewskiej lub symbol wystąpienia w dziejach świata.