Na początku lat 90. nawiązał współpracę z japońskim oddziałem wytwórni RCA Records, którego nakładem ukazał się jego pierwszy solowy album studyjny pt. Proud. Był on dostępny także w Europie, podczas gdy dwa kolejne krążki, Bonanza (1992) i King of General (1994), zostały wydane już wyłącznie w Japonii. W roku 1995 ponownie połączył siły ze Sly & Robbiem, nagrywając z nimi płytę The Taxi Sessions.
Począwszy od drugiej połowy lat 90., wciąż koncertuje i nagrywa dość regularnie – ma już na koncie ponad 20 albumów studyjnych oraz dwa krążki koncertowe. Spośród wielu wytwórni z którymi współpracował wymienić warto m.in. Heartbeat Records, Greensleeves Records, Love Injection Records, M Records czy też Rhythm Club Records. Nie rezygnując ani na moment z kariery solowej, w roku 2004 niespodziewanie powrócił do składu Black Uhuru, zastępując w nim Andrew Beesa.
Podczas swoich europejskich tras koncertowych Rose dwukrotnie odwiedził Polskę: 12 sierpnia 2000 roku wystąpił w Nowym Targu podczas V edycji Festiwalu Muzyki i Przyrody „Tam gdzie biją źródła”, natomiast 25 listopada 2007 roku zaśpiewał na deskach warszawskiego klubu Proxima jako lider Black Uhuru.
Dyskografia
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne Oficjalna strona Michaela Rose'a
Kategoria:Jamajscy wokaliści reggae Kategoria:Urodzeni w 1957 Kategoria:Ludzie urodzeni w Kingston