Stare prawo chełmińskie), którego liczne rękopisy zachowały się do dziś; zbiór ten zawierał przeróbki orzeczeń i wyjaśnień (tzw. ortyli) sądu ławniczego w Magdeburgu, wzbogacone o przepisy także innego pochodzenia (np. fragmenty Zwierciadła saskiego). Der Alte Kulm nie stanowiło kompletnego źródła prawa, dlatego musiało być wspomagane przez prawo zwyczajowe, co w wielu przypadkach oznaczało konieczność posiłkowania się orzeczeniami miejskich sądów ławniczych. Pierwsze spisy zwyczajowego prawa chełmińskiego jako takie, pojawiły się dopiero po roku 1400. Niektórzy historycy uważają spisany w Gdańsku Landläufige Kulmische Recht jako ważny przykład takiego dzieła.
Przeobrażenia społeczne, kulturalne, gospodarcze i polityczne, które następowały w toku polskiej historii doprowadziły do licznych modyfikacji prawa chełmińskiego. Te ważniejsze z ówczesnego, jak i dzisiejszego punktu widzenia nazywamy rewizjami prawa chełmińskiego (p. niżej).
Rewizje prawa chełmińskiego Wstęp Do wydarzeń mających charakter przyczyn modyfikacji ius culmense zaliczyć z pewnością należy włączenie Prus Królewskich do Królestwa Polskiego w 1466 r. (patrz: pokój toruński)Uruszczak W., Historia Państwa i Prawa Polskiego, Tom I (966-1795), wyd. Wolters Kluwer SA, Warszawa 2015, s. 173–174..