Mt 5,33; 11,25; Mk 12,29-30; Dz 2,39; 4,26; Rz 4,6-8; 11,2-4, jak również Jezusa np.: Mk 12,36-37; Łk 19,31; J 13, 13-14; Flp 2,11; Ap 22,20-21.
Listy Pawłowe Paweł Apostoł użył tego tytułu w swych listach ok. dwustu trzydziestu razy, m.in. w swych pozdrowieniach: „łaska wam i pokój od Boga, Ojca naszego, i Pana Jezusa Chrystusa” (Rz 1, 7), stawiając Jezusa na tej samej płaszczyźnie co Jahwe. Paweł nazywał Jezusa bądź „Panem”, bądź „Synem Bożym”, tytuł „Boga” rezerwując dla Ojca.
Jezus jako Pan w Dniu Bożym W Pierwszym Liście do Tesaloniczan, najwcześniejszym piśmie nowo testamentalnym (ok. 50 r.), Paweł użył tytułu kyrios dwadzieścia cztery razy, głównie w eschatologicznym kontekście ponownego przyjścia Jezusa w Dniu Pańskim (por. 1 Tes 4,13—5,3; 2, 19; 3, 13).
Funkcja, która w Dniu Sądu w myśl Starego Testamentu przysługiwała samemu Bogu, w nauczaniu Apostoła została przypisana Jezusowi-Panu. Według pism Izraela Bóg miał dokonać decydującego osądu Narodu wybranego w Dniu Jahwe (Jr 17, 16-18; Am 5, 18--20; 8, 9-10; Ez 7, 1-27; So 1, 14-18;