Jl 2, 1-2). Sąd miał dotyczyć także innych państw, np. Babilonu (Iz 13, 6, 9), Egiptu (Ez 30,3). Według Izajasza, w Dniu pańskim miał się dokonać sąd Boży nad grzesznikami i w ten sposób Bóg, jako Pan, miał objawić swą Boską chwałę (Iz 2,11-12). Według Jeremiasza i późniejszych proroków, „Dzień pański” miał być połączony z wojną i ostatecznym zwycięstwem nad złoczyńcami. Miał wybawić sprawiedliwych i przynieść odnowę Izraelowi (Jr 30,5-9; Za 14,1—21; Ml 3, 13-4, 3). Listy Pawłowe, podobnie jak inne pisma Nowego Testamentu, są świadkiem utożsamieniaDnia pańskiego z paruzją Chrystusa, czyli ostatecznym Jego przyjściem (1 Tes 5,2), z dniem „Pana naszego, Jezusa Chrystusa” (1 Kor 1,8; 5,5; 2 Kor 1,14; Flp 1,6.10; 2,16). Podmiotem sądu, tym który będzie sprawował sąd Boży jest według Nowego Testamentu Chrystus-PanZob R.H. Hiers, Day of Christ, w: Anchor Bible Dictionary (ABD), Nowy York: Doubleday 1992, tom 2, strony 76-79; tenże, Day of the Lord, ABD, tom. 2, strony 82-83..