Inne pisma nowo testamentalne Paruzja i Sąd W innych pismach Nowego Testamentu dzień Sądu Ostatecznego łączy Boga i Chrystusa-Pana do tego stopnia, że w tym kontekście mówią o nich wymiennie. Podobnie jak w Listach Pawłowych, również w listach św. Piotra „Dzień Pański”, czyli dzień przyjścia Pana Jezusa Chrystusa (2 P 3,10), jest utożsamiony z „dniem Bożym” (2 P 3,12). Ewangelie używają tytułu Syna Człowieczego, nawiązującego do wizji z Księgi Daniela 7,13: dzień Syna Człowieczego (Łk 17,24,30; zob. Mt 24,42-44) Odnosząc starotestamentowe określenia „Pana” i „dnia Pańskiego” do Chrystusa i poprzez interpretację Chrystusa w kategoriach starotestamentowego Boga, Nowy Testament stawia Go w Jego bycie i działaniu na równi z Bogiem. Cechę Boga jako Pana historii wyrażało w Deutero-lzajasza, nazywanie Jahwe „pierwszym i ostatnim” (Iz 41,4; 44,6; 48,12). Księga Apokalipsy przejęła ten sposób mówienia, nazywając Boga Ojca „Alfą i Omegą” (Ap 1,8; 21,6) i jednocześnie utożsamiła Chrystusa z „Pierwszym i Ostatnim” (Ap 1,17;