2,8). W ostatnim rozdziale przytacza Jego słowa: „Ja jestem Alfa i Omega, Pierwszy i Ostatni, Początek i Koniec” (Ap 22,13). Na początku Apokalipsy opisana jest wizja św. Jana zmartwychwstałego i wywyższonego Chrystusa (Ap 1, 9-20), zjednoczonego z Bogiem. Chrystus jest ukazany jako „podobny do Syna Człowieczego” (Ap 1,13), co jest bezpośrednim odniesieniem do wizji Dn 7, 13. Co więcej, Jezus ma włosy „białe jak biała wełna, jak śnieg” (Ap 1, 14) – tak wizji Księgi Daniela opisany jest sam Bóg jako Przedwieczny (Dn 7,9). Według interpretacji Geralda O'Collinsa, obraz z Apokalipsy jest wymownym świadectwem, że tytuł Chrystusa Pan, odnosi do jego osoby to co w Starym Testamencie odnosiło się do samego Boga Sędziego i Stwórcy:

Takie rozumienie Chrystusa jako Pana odnaleźć można w Liście do Hebrajczyków Hbr 1, 10-12, gdzie cytowany jest Psalm 102,25-27 – hymn pochwalny ku czci wiecznego Boga i Stwórcy – jako odnoszący się do Chrystusa:

Chrystus postawiony jest przez autora na równi z Jahwe („Panem”).