Panny z Wilka zostały wydane w 1933 roku (antydatowane na 1932) w Warszawie przez wydawnictwo Gebethner i Wolff, wraz z opowiadaniem Brzezina. Utwór przetłumaczono na inne języki, m.in. na czeski jako Slečny ze statku (1937), francuski Les demoiselles de Wilko (1938) oraz angielski The Wilko Girls (2002).
Podobnie jak w innych utworach Iwaszkiewicza, postacie opowiadania były pośrednio inspirowane jego doświadczeniami. Tak jak w Brzezinie, pojawia się motyw przedwczesnej śmierci nawiązujący do Jerzego Lieberta. Wiktor podobnie jak Liebert był związany z ośrodkiem w Laskach. Utwór odwołuje się także do wspomnień z dworów w Byszewach i Skoszewach, gdzie, podobnie jak Wiktor, autor pracował jako nauczyciel. Sześć kobiet występujących w opowiadaniu nosi cechy mieszkańców obu dworów: Józefa, Jana, Wincentego i Tomasza Świerczyńskich oraz Zofii i Heleny Kurkiewiczówien. Wiktor, podobnie jak pisarz, odwiedził dwór po raz ostatni przed wybuchem I wojny światowej w 1914 roku. Postać Julci została wzorowana na Zofii (wygląd, barwa głosu i sposób mówienia) oraz Józefie (osobowość), a jej relacja z Wiktorem nawiązuje do znajomości Iwaszkiewicza z Józefem. Motyw częstej korespondencji między pisarzem a Zofią znalazł odzwierciedlenie w zachowaniu Kazi. Spacery Wiktora z Tunią inspirowane są wyprawami autora z Wincentym.