Ponadto dla podbudowania i uatrakcyjnienia fabuły w jego losy wpleciono tragiczną historię rodzinną, tłumaczącą jego postawę moralną i wynikające z niej działania.
Treść thumb|260px|Warszawski pałac Mniszchów – rezydencja marszałka, który polecił schwytać Baraniego Kożuszka (mal. B. Bellotto-Canaletto)
Rok 1790. Warszawa stanisławowska, czas Sejmu Czteroletniego. Trwają przygotowania do ogłoszenia Konstytucji 3 Maja. W ożywionej politycznie i rozdyskutowanej stolicy grasuje tajemnicza postać, Barani Kożuszek – żebrak nie przyjmujący jałmużny, za to udzielający nauk moralnych i prześladujący możnych publicznym wytykaniem ich wad i przewinień. Na innym planie rozwija się historia Loiski – młodej, ale już zepsutej przez życie i powodzenie kobiety nieznanego pochodzenia, która niezwykle przyciąga uwagę środowiska zamożnych utracjuszy. Wzbudza też ona zainteresowanie, a potem uczucie młodego starosty, który świeżo przybyły do stolicy, nie orientuje się dobrze w układach politycznych. Pragnąca zerwać z dotychczasowym życiem Loiska staje się jednak narzędziem w planach intryg stronnictwa przyszłych targowiczan.