Tymczasem 3 marca 1918 w Brześciu nad Bugiem podpisano pokój z Rosją likwidujący front wschodni. W Austrii bito w dzwony, w katedrze św. Szczepana odśpiewano uroczyste "Te Deum", zapanowało przekonanie, że ogólny pokój jest sprawą najbliższych tygodni. Teatry natychmiast wyczuły koniunkturę. Theater an der Wien błyskawicznie rozpoczął próby nowej operetki Lehára. Dyrektor Karczag przedstawiał Skowronka jako absolutną nowość, mając o tyle rację, że kilka budapeszteńskich przedstawień minęło zupełnie bez echa. Premiera wiedeńska odbyła się 27 marca 1918. W roli Małgosi wystąpiła Luise Kartousch, Hubert Marischka jako Sandor, a Ernst Tautenhayn w znakomicie zarysowanej roli Pala. Treść nie stanowiła dla wiedeńczyków tajemnicy, publiczność pamiętała bowiem jeszcze sztukę Charlotty Birch-Pfeiffer. Bawiono się raczej śledzeniem różnic między oryginałem a librettem - w imionach, scenerii, szczegółach akcji.
Odbiór sztuki Libretto zostało ostro skrytykowane przez recenzentów. Uznano je za naiwne i nudne, natomiast nie szczędzono pochwał muzyce.