Anna Eliza znowu powtarza Paganiniemu miłosne zaklęcia, a on śpiewa jej pieśń, którą skomponował specjalnie dla niej.
thumb|300px|left|Paganini gra w karty z Pimpinellim Bartucci namawia Paganiniego do wyjazdu z Lukki. Na jego muzykę czeka cały świat, on tymczasem zaniedbuje muzykę, myśli tylko o kobietach. Tymczasem z Paryża przybywa generał Houdeville. Cesarz zaniepokojony plotkami, że jego siostra romansuje z jakimś skrzypkiem, żąda wyjazdu Paganiniego z Lukki, w razie oporu Houdeville ma go aresztować. Anna Eliza odprawia generała, w Lukce rządzi ona i nie myśli przejmować się plotkami. Paganini jest dyrektorem jej opery i ona nie ma zamiaru go utracić (Miłość to niebo na ziemi).
Paganini nie wiedząc nic o misji Houdeville'a, flirtuje z Bellą. Na dowód, że jej pragnie, Bella żąda pieśni miłosnej, którą Paganini skomponował dla Anny Elizy. Początkowo skrzypek odmawia, potem jednak traci głowę i wręcza jej partyturę z dedykacją. Podczas tej rozmowy zastaje ich księżna. Paganini odchodzi. Księżna zdenerwowana tym, że zastała go sam na sam z Bellą żąda, by primadonna wyjechała z księstwa;