W 1927 r. w „czerwonym salonie” (późniejsza sala gabinetowa), księżna Wiktoria poślubiła rosyjskiego hochsztaplera Alexandra Zoubkoffa (1900–1936), który z powodu wielu oszustw został w 1928 wydalony do Luksemburga. Rodzina Schaumburg-Lippe odebrała zadłużonej Wiktorii prawa do mieszkania w pałacu i spowodowała w październiku 1929 licytację całego inwentarza. Budynek został przeznaczony na biura i mieszkania czynszowe. W 1936 pałac przeszedł w równych częściach na własność rodzeństwa Adolfa II.

od 1939 – własność państwowa W 1939 r. Pałac Schaumburg został zakupiony za 709.000 przez Trzecią Rzeszę i przeznaczony na cele wojskowe podlegał VI okręgowi obrony (Wehrkreis VI – Münster).

Po zakończeniu II wojny światowej pałac podlegał brytyjskim wojskowym władzom okupacyjnym i do początku listopada 1949 roku znajdowało się w nim dowództwo belgijskich sił zbrojnych. 5 listopada 1949 kanclerz Konrad Adenauer zdecydował o przeznaczeniu budowli na swoją rezydencję służbową. thumb|Pokój służbowy Adenauera Wprowadził się do niej 25 listopada 1949. Dwa miesiące później przyjął w pałacu pierwszą oficjalną wizytę państwową ministra spraw zagranicznych Francji Roberta Schumana.