Junosza (Agnus, Baran, Barany, Junoszyc) – polski herb szlachecki.
Opis herbu Opis zgodnie z klasycznymi regułami blazonowania:
W polu czerwonym na kępie zielonej baran srebrny. Klejnot: pięć piór strusich. W formie pierwotnej brak kępy, baran ma oręż złoty, zaś w klejnocie samo godło.
Franciszek Piekosiński opierając się na Długoszu i herbarzyku Ambrożego przedstawia baranka z głową odwróconą w tył, bez murawy. Niektóre wizerunki herbu przedstawiają barana stojącego nie na swobodnie unoszącej się kępie trawy ale na zielonej podstawie tarczy, wzgórzu lub trójwzgórzu.
Najwcześniejsze wzmianki Herb z XIII wieku. Najwcześniejsze źródło heraldyczne wymieniające herb to datowane na lata 1464–1480 Insignia seu clenodia Regis et Regni Poloniae polskiego historyka Jana Długosza. Zapisuje on informacje o herbie wśród 71 najstarszych polskich herbów szlacheckich we fragmencie: "Junoscha album agnum siue arietem in campo rubeo defert".(pol.: "JUNOSCHA białego baranka albo barana w polu czerwonym nosi").