Podczas I wojny światowej Egipt został ogłoszony brytyjskim protektoratem, zaś Kair stał się siedzibą brytyjskiego garnizonu wojskowego w Egipcie. Podczas wojny doszło do całkowitego wstrzymania żeglugi na Morzu Śródziemnym. Decyzja ta przyczyniła się do zaniku migracji zarobkowej między Egiptem a portami śródziemnomorskimi, a migracja zarobkowa dawała możliwość uzyskania dochodu przez robotników fizycznych z Kairu i innych miast egipskich. Na początku 1914 roku w Kairze, Aleksandrii i Port-Saidzie doszło do masowych protestów społecznych, w których bezrobotni domagali się pracy i chleba. W wyniku protestów kilku tysięcy robotników otrzymało od rządu odszkodowania. W drugiej połowie 1918 roku Egipt borykał się z niedoborami żywności. 24 października 1918 roku podczas dystrybucji zboża na kairskim targu zbożowym Raud al-Faradż doszło do wybuchu paniki, w wyniku którego zginęło szesnaście osób.
Kair jako stolica niepodległego Egiptu W latach 1922–1953 Kair był stolicą Królestwa Egiptu, a od 1953 Republiki Egiptu.