W 1910 został zaproszony przez towarzystwo rosyjsko-angielskie do zbadania pod względem górniczo-geologicznym pasma górskiego okalającego wybrzeże Morza Japońskiego, po czym do ekspedycji zaangażował dr. Eugeniusza Romera, dr. Jana Nowaka i dr. Juliana Tokarskiego.
Jego syn Zbigniew Dunikowski (1889–1964) zdobył w latach międzywojennych rozgłos, ogłaszając, że wynalazł opatentowaną metodę wydobywania złota z piasku lub skał za pomocą rzekomych promieni „Z”. Jego wierzyciele spowodowali, że trafił na pewien czas do więzieniaSławomir Łotysz. Alchemik czy oszust. Sprawa Zbigniewa Dunikowskiego, [w:] „Kwartalnik Historii Nauki i Techniki”, 54/2, 2009, s. 63–82..
Profesor Dunikowski wybudował we Lwowie willę przy ówczesnej ulicy Mochnackiego zaprojektowaną przez architekta Władysława Rauscha, stanowiącą znakomity przykład eklektyzmu w architekturze. Willę tę odsprzedał w roku 1911 metropolicie obrządku greckokatolickiego Andrzejowi Szeptyckiemu, który przeznaczył ją na cele muzealne.
Został pochowany na Cmentarzu Łyczakowskim we Lwowie.
Przypisy