Zmarł na cukrzycę niedługo później.
Poezja Sima Xiangru jest uznawana za szczytowe osiągnięcie stylu fu, charakteryzuje się niezwykle bogatym użyciem opisów i hiperboli. Jako leksykograf Sima Xiangru przykładał wielką wagę by znaleźć najbardziej odpowiednie słowa do swoich opisów roślin, zwierząt, kolorów czy innych zjawisk występujących w jego wierszach (ściągało to na niego krytykę filozofów konfucjańskich, którzy twierdzili, że nadmiernie rozbudowana forma utrudnia zrozumienie moralnego przesłania utworów). Jego najsławniejsze dzieła to Ballada o pustogłowym dżentelmenie (Zixu fu) i Ballada o cesarskim parku (Shanglin fu). Tworzył też poezję w stylu sao, naśladując styl Qu Yuana.
Sima Xiangru był też uznanym artystą harfy guqin oraz szermierzem. Jego biografia (Sima Xiangru zhuan 司馬相如) to 57 rozdział Kroniki dynastii Han autorstwa Ban Gu.
Bibliografia
Linki zewnętrzne wiersz Sima Xiangru
Kategoria:Chińscy eseiści Kategoria:Chińscy poeci Kategoria:Urzędnicy dynastii Han Kategoria:Urodzeni w II wieku p.n.e. Kategoria:Zmarli w 117 p.n.e.