Maximilian Harden|thumb Tablica pamiątkowa w Berlinie przy Wernerstraße 16|thumb Maximilian Felix Ernst Harden (ur. jako Felix Ernst Witkowski 20 października 1861 w Berlinie, zm. 30 października 1927 w Montanie) – niemiecki publicysta, krytyk literacki, aktor i dziennikarz. Pisał pod pseudonimami Apostata, Kent, Proteus i Kunz von der Rosen.
Był synem kupca jedwabnego Arnolda Witkowskiego (1815-1878) i jego żony Ernestine z domu Krakau (1825-1903). Jego braćmi byli prawnik, dyrektor banku i polityk Richard Witting (1856-1923), Carl Sigismund Witting, Henry Witting (1866-?), sędzia Julian Max Witting (1846-1923) i lekarz psychiatra Ludwig Witkowski (1849-?). Uczęszczał do Französisches Gymnasium w Berlinie, ale pod presją ojca przerwał edukację w wieku 12 lat. Od 1874 uczył się w zawodzie aktora. W roku 1881 przeszedł na protestantyzm. Od 1884 pod pseudonimem Apostata publikował na łamach „Die Gegenwart” na tematy polityczne. Współpracował też z redakcjami „Die Nation” i „Berliner Tageblatt”. W 1889 był jednym z założycieli towarzystwa teatralnego Freie Bühne. Wspólnie z Maxem Reinhardtem zreorganizował Deutsches Theater w Berlinie.
W 1888 ożenił się z Josefine Katarine Joost (1860-1912). W 1919 ożenił się powtórnie z Selmą Isaac (1863-1932).