W 1892 roku założył tygodnik „Die Zukunft”. Publikował na jego łamach artykuły o polityce i sztuce; początkowo popierał politykę Bismarcka, potem bardzo sceptyczny wobec rządów Wilhelma II. Publikowane przez niego oskarżenia osób z otoczenia cesarza, księcia Philipa i generała Kunona von Moltkego. W 1907 wybuchła tzw. afera Hardena-Eulenburga.
Podczas I wojny z zadowoleniem przyjął zajęcie Belgii przez Niemcy. Po wojnie należał do zwolenników traktatu wersalskiego.
3 lipca 1922 roku, kilka dni po zabójstwie Walthera Rathenaua, Harden został poważnie ranny w zamachu przedsięwziętym przez bojówki Freikorps. Sprawcy Bert Weichardt i Albert Wilhelm Grenz zostali złapani i skazani na kary więzienia.
W 1923 Harden zaprzestał wydawania „Zukunft” i przeniósł się do Szwajcarii. Zmarł w 1927, pochowany jest na cmentarzu Heerstraße w Berlinie.
Prace
Berlin als Theaterhauptstadt (1888) Essays (1892) Literatur und Theater (1896) Kampfgenosse Sudermann (1903) Köpfe (1910-24) Krieg und Friede (1918)
Bibliografia
Kategoria:Konwertyci na protestantyzm Kategoria:Niemieccy dziennikarze Kategoria:Urodzeni w 1861 Kategoria:Zmarli w 1927