Tam ich obrabowano i dnia następnego (6 stycznia 1943 r.) wywieziono do obozu zagłady w Treblince. Samuela Bernsteina, żydowskiego komendanta obozu pracy, wywieziono wraz z żoną i synem na cmentarz i tam zastrzelono, choć cała operacja odbywała się pod hasłem wymiany Bernsteinów za niemieckich więźniów przetrzymywanych przez aliantów. Akcja purimowa (21 marca 1943 roku) – w dniu żydowskiego święta Purim zamordowano 21 osób, głównie lekarzy i innych przedstawicieli inteligencji. Akcja „kosz” albo „stuk” (8 kwietnia 1943 roku) polegała na ograbieniu obozowiczów ze wszelkich kosztowności i rzeczy wartościowych. W czasie tej akcji hitlerowcy zastrzelili kilka osób.
Liczba więźniów żydowskich w obozie pracy przymusowej Ogólną liczbę obozowiczów szacuje się na 800-1100 osób. W początkowej fazie istnienia „małego getta” znajdowało się 1035 obozowiczów (według Cezarego Jabłońskiego). Do obozu pracy przymusowej przeniesiono także kilkudziesięciu młodych Żydów z okolicznych gett powiatu tomaszowskiego, którzy nie zostali deportowani do Treblinki. Zatem początkowo w obozie przebywało około 1100 Żydów.