W niektórych interpretacjach stoicyzmu pojawiała się także koncepcja wiecznego powrotu (palingenesia), cyklicznego odradzania się świata po jego okresowym zniszczeniu w kosmicznym pożarze (ekpyrōsis), co dodatkowo podkreślało cykliczny i zdeterminowany charakter rzeczywistościWładysław Tatarkiewicz, Historia filozofii. Tom I. Filozofia starożytna i średniowieczna, Warszawa 2014, s. 182–183. Ontologiczne przekonanie o racjonalności i celowości Natury stanowiło zatem podstawę dla jej normatywnego charakteru w etyce.
Człowiek jako część Natury