Roman Daca, ps. „Longin” (ur. 23 lutego 1905 w Kopyczyńcach, zm. 18 września 1994 w Krakowie) – polski duchowny katolicki, pułkownik Armii Krajowej. Przed 1939 kapelan Wojska Polskiego, w okresie II wojny światowej kapelan Lwowskiego Okręgu AK. Odznaczony w 1944 Krzyżem Orderu Virtuti Militari V klasy.
Dzieciństwo i młodość Urodził się 23 lutego 1905 roku we wsi Kopyczyńce, jako najstarsze z pięciorga dzieci Heleny Chichłowskiej i Wojciecha Dacy, urzędnika sądowego w Tłumaczu pod Stanisławowem.
Wojsko Polskie W czasie wojny polsko-bolszewickiej przerwał naukę w gimnazjum i wstąpił jako ochotnik do Wojska Polskiego. W 1927 roku zdał maturę i wstąpił do Centralnej Szkoły Podchorążych Artylerii we Włodzimierzu Wołyńskim. Otrzymał stopień podporucznika w 11 Karpackim pułku artylerii polowej w Stanisławowie, gdzie służył na przełomie lat 1927 i 1928. Wstąpił do seminarium duchownego diecezji lwowskiej. W 1933 roku przyjął święcenia kapłańskie. Do 1939 roku służył jako kapelan różnych jednostek na Wołyniu i Podolu.