Ludwik Zygmunt Piechoczek (ur. 13 kwietnia 1889 w Jastrzębiu Górnym, zm. 8 stycznia 1941 w Auschwitz-Birkenau) – polski działacz niepodległościowy i plebiscytowy, polityk, powstaniec śląski, kawaler Orderu Virtuti Militari, poseł na Sejm IV kadencji w II RP z ramienia Bezpartyjnego Bloku Współpracy z Rządem oraz na Sejm Śląski II i III kadencji.
Życiorys Urodził się 13 kwietnia 1889 w Jastrzębiu Górnym, w rodzinie Jana i Jadwigi z Tymanów.. Po ukończeniu ośmiu klas szkoły ludowej pracował jako dozorca w kopalni Donnersmarck w Chwałowicach, udzielając się jednocześnie w organizacjach kulturalno-oświatowych. Należał do ruchu „Eleusis”, do którego został wciągnięty przez Maksymiliana Basistę. W latach 1911–1913 odbył służbę wojskową w armii niemieckiej, w pułku grenadierów Gwardii w Berlinie.
W 1914 został zmobilizowany do tego samego pułku. W jego szeregach walczył na froncie zachodnim I wojny światowej m.in. nad Marną i Sommą. Ciężko ranny w prawą nogę. W listopadzie 1917 został zwolniony z wojska jako niezdolny do służby. Po zakończeniu wojny współuczestniczył w tworzeniu struktur Polskiej Organizacji Wojskowej Górnego Śląska w powiecie rybnickim i pełnił funkcję komendanta powiatowego. Uczestniczył w trzech powstaniach śląskich.