W dwóch pierwszych pełnił funkcję dowódcy II batalionu 2 pułku strzelców rybnickich, natomiast w III powstaniu był w dowództwie Grupy „Południe”. Szczególnie zasłużył się w bitwie pod Olzą, w czasie której zorganizował rozproszone jednostki powstańcze i poprowadził je do zwycięskiego kontrataku. 17 maja 1921 został mianowany podporucznikiem w piechocie. W okresie plebiscytu brał czynny udział w kampanii plebiscytowej oraz organizował wiece narodowe. Pełnił także funkcję zastępcy komisarza plebiscytowego, a po trzecim powstaniu został przewodniczącym komisji ds. likwidacyjnych trzeciego powstania na okręg rybnicki.
W 1924 został prezesem Zarządu Powiatowego Związku Powstańców Śląskich i piastował to stanowisko aż do 1939. Był także przewodniczącym Rady Okręgowej Związku Związków Zawodowych w Katowicach oraz wiceprzewodniczącym Zarządu Głównego Związku Zawodowego Robotników Przemysłu Górniczego. Był posłem II i III kadencji Sejmu Śląskiego, a w latach 1935–1938 posłem na Sejm Rzeczypospolitej IV kadencji. Związany z Narodowo-Chrześcijańskim Stronnictwem Pracy i Obozem Zjednoczenia Narodowego. W 1934 wydał w Rybniku broszurę pt. „Powiat rybnicki w czasie powstań śląskich”.