Chaoyong (; starsza transkrypcja, spotykana w literaturze: Chao Yung) – chiński mały krążownik typu Chaoyong z końca XIX w. Do tego samego typu należały chiński „Yangwei” i japoński „Tsukushi”.
Konstrukcja „Chaoyong” został zbudowany w stoczni Mitchell & Co. (jako podwykonawcy dla Armstrong Whitworth), według planów George’a Wightwicka Rendela, którego mniejsze okręty (kanonierki) Chiny kupowały już wcześniej. Krążowniki te wzorowane były na budowanym dla chilijskiej marynarki okręcie „Arturo Prat”, ale wcześniej ukończone. Od pierwowzoru różniły się sześcioma kotłami rurkowymi (w miejsce czterech), które dostarczały pary dla dwóch maszyn parowych firmy Hawthorn&Co. Silniki, napędzające dwie śruby, na próbach osiągnęły moc 2677 KM dla „Chaoyonga” (co dało prędkość 16,7 węzłów) i 2580 KM dla „Yangwei” (16 w.). Maksymalny zapas węgla wynosił 300 ton, co pozwalało na krążenie przez 28 dni z prędkością 8 w. Okręty były wyposażone w pomocnicze ożaglowanie typu szkuner.