Posiadały konstrukcję stalową, o grubości burt 3/4 cala (19 mm) i dodatkowym, cienkim (9 mm – 3/8 cala) pokładzie pancernym, ok. 1 m pod linią wodną. Główną ochroną żywotnych części okrętów były magazyny bunkra. Wieże armatnie miały grubość pancerza 9 mm, a opancerzony pomost – 16 mm. W dziób wbudowany był trzymetrowy taran. Wadą okrętów były niewielkie rozmiary i niska wolna burta (na czas podróży do Chin burty zostały dodatkowo nadbudowane).
Krążowniki uzbrojone były w dwie gwintowane armaty odtylcowe systemu Armstronga, kalibru 254 mm (10 cali), o długości lufy 26 kalibrów i wadze 25 t. (Armstrong BL 10 inch gun Mk I). Działa strzelały pociskami o wadze 400 funtów, umieszczone były pojedynczo na dziobie i rufie w nieruchomych wieżach, z klapami z trzech stron, otwieranymi do góry i kładzionymi na dachu wieży. Ze względu na konstrukcję wież, pole ostrzału było ograniczone podporami dachu i wynosiło 44° na wprost i po 70° na każdą z burt, z teoretycznie możliwych 220 stopni kątowych. Armaty obracane były hydraulicznie, miały dziesięcioosobową załogę, szybkostrzelność ok. 1 strzał na 2,5 min i zapas pocisków 100 nabojów na działo. Na dachu wież umieszczone były pojedyncze, lekkie działka systemu Nordenfeldta. Za uzbrojenie średnie służyły 4 armaty Armstronga kal.