W latach 1971–1972 kościół przeszedł renowację.
Wnętrze mały|lewo|Wnętrze kościoła Podobnie jak w trzech pozostałych rotundach na Bornholmie, nawa główna jest nakryta sklepieniem pierścieniowym, wspartym na masywnym centralnym filarze, zbudowanym z wapienia wydobywanego w pobliżu Aakirkeby. Wyłożona wapiennymi płytami apsyda ma wysokie, półkopułowe sklepienie, w którym widnieje pięć otworów tworzących po połączeniu kształt krzyża. Skrywają one gliniane naczynia o głębokości około 20 centymetrów, które najprawdopodobniej miały na celu poprawę akustyki. Galeria i ambona, pierwotnie z 1882 roku, zostały ozdobione przez Poula Høma w 1973 roku w stylu nawiązującym do fresków kościelnych. W 1972 roku Høm ukończył również mały witraż umieszczony za amboną przedstawiający klepsydrę. W 1882 roku, po usunięciu bielenia z wnętrza, odsłonięto fryz pokryty XIII-wiecznymi freskami, otaczającymi szczyt centralnego filaru. Na typowym dla tego okresu niebieskim tle, przedstawiono sceny stworzenia świata, ogrodu Eden i sądu ostatecznego. To najstarsze na Bornholmie freski. Pierwotnie było ich siedem, jednak do dziś zachowało się sześć z nich. Niezachowany fresk przedstawiał prawdopodobnie Adama i Ewę wraz z Kainem i Ablem po wygnaniu z raju.