Większość osób przyprowadzonych do garbarni Pfeiffera czekała jednak śmierć.
Po krótkim pobycie na terenie fabryki „wyselekcjonowanych” cywilów wyprowadzano na pobliski plac, należący do Miejskich Zakładów Opałowych. Mieścił się on naprzeciwko garbarni Pfeiffera (po drugiej stronie ul. Okopowej), a jego granice wyznaczały: od północy ul. Kolska; od zachodu mury cmentarza żydowskiego. Osoby niezdolne do poruszania się o własnych siłach przenoszono lub przewożono samochodami. Przy wejściu na plac nieświadomym oczekującego ich losu uchodźcom odbierano bagaże. Następnie Niemcy prowadzili ich grupami za wielkie stosy drewna zalegające plac i tam rozstrzeliwali.
Z zeznań podoficera Wehrmachtu, Willego Fiedlera, wynikało, że egzekucji dokonywała zwykle ta sama grupa katów – złożona z pięciu funkcjonariuszy SSPodczas powstania warszawskiego Fiedler przez kilka tygodni przebywał na terenie zakładów Pfeiffera i wielokrotnie obserwował przeprowadzane tam egzekucje. Po wojnie był przesłuchiwany w tej sprawie przez przedstawicieli polskiego wymiaru sprawiedliwości. Jego obszerne zeznania są jednym z najważniejszych źródeł informacji na temat zbrodni dokonywanych przez Sonderkommando „Spilker” przy ul. Okopowej. Patrz: ..