W cieniu klasztornej winnicy (oryg. bułg. Под манастирската лоза) – tom opowiadań Elina Pelina opublikowany po raz pierwszy w 1936. Tom ten, uznawany za najwartościowsze dzieło prozatorskie Elina Pelina z okresu międzywojennegoT. Dąbek-Wirgowa, Historia literatury bułgarskiej, Wrocław-Warszawa-Kraków-Gdańsk 1980, s. 240, został wpisany do kanonu literatury bułgarskiej lat 1878-1988Kanon literatury bułgarskiej 1878-1988.
Okoliczności powstania utworu Opowiadania składające się na cykl W cieniu klasztornej winnicy powstawały równolegle z pracą Elina Pelina nad innymi dziełami, w okresie między rokiem 1909 a 1934. Większość ich została napisana około roku 1921W. Gałązka, Posłowie [w:] Elin Pelin, W cieniu klasztornej winnicy. Czarne róże, Wydawnictwo Literackie, Kraków 1982, s.115.
Treść Tom składa się z 11 opowiadań.
Ojciec Sysjusz Wstępny fragment, zapowiadający ogólną tematykę cyklu i nakreślający ogólne ramy opowieści: narrator przebywa w okresie letnim w męskim klasztorze prawosławnym, gdzie słucha umoralniających opowiadań jego przełożonego, igumena Sysjusza, stanowiących treść dalszych członów cyklu.