Hrabina wybacza hrabiemu (Stos an, stos an). A książę łączy się z Franzi, co z satysfakcją przyjmuje jej ojciec (Wiener blut) .
Losy sceniczne Wiedeńska krew miała premierę 25 października 1899 roku w Carltheater. Nie odniosła jednak sukcesu, na który jej twórcy liczyli, i który jej przepowiadano: wiedeńska publiczność kochała muzykę Straussa, a przygotowano coś w rodzaju epitafium dla zmarłego niedawno mistrza. Słuchacze narzekali na zbyt wiele znajomych melodii, nie umieli też zaakceptować wplecionych w partyturę utworu walców, które znali z koncertów promenadowych i ogródkowych: Porannych gazetek (Morgenblätter), Lekkiej krwi (Leichtes blut), Nowego Wiednia (Neu-Wien) czy Wiedeńskiej krwi (Wiener blut). Operetka zeszła z afisza po trzech tygodniach. Rozczarowany Jauner żalił się: Nigdy nie zrozumiem ludzi. Najlepsze im nie smakuje... Na wystawieniu Wiedeńskiej krwi stracił ogromne sumy. Uwikłany w sytuację bez wyjścia w trzy miesiące później odebrał sobie życie. Kolejną próbę wystawienia utworu podjął zespół Carltheater w 1901 roku. W 1905 roku dyrekcja Theater an der Wien pokłóciła się z Aleksandrem Girardim i koniecznie potrzebowała spektaklu, który zapełniłby dziurę w repertuarze. Victor Léon zaproponował wówczas zapomnianą już niemal Wiedeńską krew, która tym razem przyjęta została z entuzjazmem.