W 1258 książę wielkopolski Bolesław Pobożny potwierdził nadanie księcia Władysława Laskonogiego dla opactwa lubińskiego potwierdzając, że do dóbr tego klasztoru należały m. in. Opatowo, Krzywiń i Radomicko z całym prawem targowym. W 1262 Bolesław Pobożny wydał przywilej dla Krzywinia o identycznej treści jak dokument Przemyśla I z 1257, jedynie zwolnienie od ceł opiewa na 7 lat, a nie na 6 lat. W 1270 Bolesław Pobożny zwolnił kupców przybywających na coroczny jarmark do Krzywinia od cła i innych opłat w monecie, a mieszczan z Krzywinia zwolnił w całym księstwie z płacenia ceł. Jarmark (łac. „nundine”) w Krzywinie miał się odbywać co roku przez 4 dni począwszy od wigilii Zielonych Świąt.
Kolejna zachowana wzmianka o Krzywiniu jako mieście pochodzi z 1272 rokuZbyszko Górczak: Najstarsze lokacje miejskie w Wielkopolsce (do 1314), Poznań 2002, s. 100.. W 1294 (wg zachowanego falsyfikatu z ok. 1302) książę wielkopolski i późniejszy król Polski Przemysł II potwierdził posiadłości klasztoru lubińskiego dotyczące m. in.