Krzywinia wraz z cłem (czyli ze zwolnieniem od cła).
W 1302 książę śląski i głogowski Henryk III głogowski, który w latach 1306–1309 był też księciem wielkopolskim, potwierdził przywileje książąt Przemysła I oraz Bolesława Pobożnego dla klasztoru lubińskiego, a zwłaszcza immunitet sądowy w miastach Krzywiń i Święciechowa. W 1353 król polski Kazimierz III Wielki transumował przywilej księcia wielkopolskiego Bolesława Pobożnego z 1270 i na wniosek Andrzeja opata lubińskiego zmienił termin jarmarku (łac. „nundine”) w Krzywinie. Ponieważ w Zielone Święta odbywał się już jeden jarmark w Kościanie, jarmark w Krzywienie miał się odtąd odbywać w święto ścięcia św. Jana Chrzciciela. Opłaty targowe (łac. „solucio fori”) przypaść miały opatowi i klasztorowi lubińskiemu.
Kolejny przywilej miejski pochodzi z czasu kiedy miasto odniosło poważne zniszczenia w czasie wojny domowej w Wielkopolsce pomiędzy dwoma szlacheckimi rodami Grzymalitów i Nałęczy zwanej wojną Grzymalitów z Nałęczami. W 1382 Mikołaj opat lubiński chcąc przyjść z pomocą mieszczanom krzywińskim, którzy ponieśli szkody z powodu najazdu wrogów oraz pożarów zezwolił im na zakładanie ogrodów pomiędzy rzeką Obrą a granicą miasta Krzywiń, a także na ostrowach pomiędzy rolami i łąkami, gdzie znajdzie się odpowiednie miejsce.