Od każdego ogrodu mieszczanie mieli płacić po dwa grosze czynszu, które miały być przeznaczone na naprawę miasta. Opat nie zezwolił na sprzedawanie tych ogrodów, lecz zastrzegł sobie prawo dysponowania nimi.
W 1407 król polski Władysław II Jagiełło ustanowił jarmark (łac. „forum annuale seu nundine”) w Krzywiniu w dniu świętych Filipa i Jakuba, czyli w dniu 1 maja, o ile jarmark odbywany w tym terminie nie będzie szkodził jarmarkom odbywanym w sąsiednich miastach. W 1412 starosta generalny Wielkopolski Sędziwój Ostroróg na mocy przywileju księcia wielkopolskiego Bolesława Pobożnego oraz króla polskiego Kazimierza III Wielkiego z lat 1270 i 1353 zwolnił mieszczan krzywińskich od płacenia ceł w Wielkopolsce.
W 1422 Wojciech opat lubiński dla polepszenia stanu miasta Krzywiń dołączył do miasta dziedzinę Marzyszewo i podporządkował ją prawu miejskiemu. Zdecydował, ze każdy, kto posiadał rolę w Marzyszewie będzie mógł korzystał z takich praw, jak pozostali mieszczanie, a po upływie 5 lat wolnizny z każdego łanu będzie płacić opatowi 1 grzywnę szer. groszy czynszu i jeden wiardunek tytułem dziesięciny. W 1444 Stefan opat lubiński wydał przywilej dla rzeźników z Krzywinia. W 1447 miało miejsce kolejne odnowienie przywileju lokacyjnego.