Suraż został przejęty przez księcia mazowieckiego Bolesława IV, ale Wielkie Księstwo Litewskie odzyskało gród w 1444 roku.
Dnia 16 września 1445 roku Suraż otrzymał miejskie prawa magdeburskie z nadania Kazimierza JagiellończykaW. Jarmolik, Prawa miejskie Suraża za Jagiellonów, Białostocczyzna 3/1995, nr.39 s. 1-5 – dostępna na stronie: Podlaskiej Biblioteki Cyfrowej (2012-06-03).. Pierwszym wójtem miasta został Albert Szaszor. Z 24 kwietnia 1471 r. pochodzi najwcześniejsza wzmianka źródłowa poświadczająca istnienie parafii rzymskokatolickiej w Surażu. Prawa miejskie zostały potwierdzone w 1501 roku i nadano miastu nowe korzyści ekonomiczne. W 1507 roku po śmierci króla Aleksandra Jagiellończyka i objęciu tronu przez Zygmunta I Starego, Suraż, Bielsk i Brańsk wraz z przynależnymi do nich terytoriami zostały nadane królowej wdowie Helenie Iwanównie jako dożywotnie uposażenie (zmarła w 1513 r.). W 1520 roku Suraż został stolicą powiatu w ziemi bielskiej. W 1533 r. dobra bielskie wraz z Surażem kupiła od Olbrachta Gasztołda królowa Bona Sforza i w jej posiadaniu pozostawały one do 1556 r., gdy zrzekła się wszystkich majątków w związku z wyjazdem z kraju. Na miejscu grodu pod koniec XV lub w pocz.