W roku 1828 cmentarz parafii rzymskokatolickiej połączony był już z cmentarzem parafii obrządku greckokatolickiego i znajdował się na byłym pastwisku – obecna "Przerwa".
W latach 1783–1820 zaborczy rząd austriacki dokonał w trybie nadzwyczajnym zmian w diecezji rzymskokatolickiej w Przemyślu. Poznosił niektóre zakony w tym Seminarium Duchowne oraz podporządkował władzę biskupa pod nadzór władzy państwowej. W związku z zaistniałymi zmianami w kościele parafialnym rzymskokatolickim w Wyszatycach w latach 1813–1837 pasterzowali jako administratorzy wypędzeni ze swoich klasztorów w Przemyślu, oo. Dominikanie, Reformaci i Karmelici.
Parafią w Wyszatycach w tamtym czasie zarządzali oo. Franciszkanie i oo. Dominikanie z Przemyśla. Od roku 1557 w Wyszatycach duszpasterzowali księża z zakonu Mansjonariuszy z Przemyskiej Katedry. Około 4 października 1782 roku cesarz Józef II zniósł zakony, a więc i Mansjonariuszy. Następnie w Parafii Wyszatyce administrowali wypędzeni z Przemyśla kolejno oo. Dominikanie, Reformaci, Karmelici. Dwóch Reformatów spoczęło w Wyszatycach w podziemiach na wieczny spoczynek. Byli to o. Cyprian Scheweczek (ur. 1792 – zm. 1832 r.) i o. Stanisław Bulski (ur. 1795 – zm. 1837 r.)